ساخت سایت با هوش مصنوعی در ۱۴۰۵: راهنمای واقعی، با هزینهها
سایتسازهای هوش مصنوعی چه چیزی واقعاً تحویل میدهند؟ فرق خروجی «صفحهٔ نمایشی» با «سایت واقعی با دیتابیس»، مقایسهٔ هزینه با فریلنسر و آژانس، و چکلیست انتخاب — از تجربهٔ ساخت صدها سایت.
تا همین دو سال پیش برای یک سایت ساده دو راه داشتی: چند ده میلیون بدهی به آژانس و چند هفته صبر کنی، یا خودت با وردپرس و قالبهای آماده کلنجار بروی. حالا راه سومی باز شده که در آن فقط توضیح میدهی چه میخواهی و هوش مصنوعی میسازد. اما بین ابزارهایی که اسمشان «سایتساز هوش مصنوعی» است، تفاوت از زمین تا آسمان است — این راهنما کمکت میکند قبل از خرجکردن، سوالهای درست بپرسی.
اول بپرس: خروجی «صفحه» است یا «سایت»؟
خیلی از ابزارها در واقع یک صفحهٔ ایستا تولید میکنند: ظاهر قشنگی دارد، ولی فرم تماسش جایی ذخیره نمیشود، سفارشی ثبت نمیکند و محتوایش را باید توی کد عوض کنی. برای معرفی ساده کافی است؛ اما اگر کافهداری و سفارش میگیری، یا محصولی میفروشی، به سایت واقعی نیاز داری: دیتابیس که سفارشها را نگه دارد، و پنل مدیریتی که خودت بتوانی منو و قیمت و موجودی را عوض کنی. موقع مقایسه همین یک سوال نصف انتخاب را انجام میدهد: «فرم و سفارشش واقعاً کار میکند؟ من از کجا مدیریتش کنم؟»
هزینهها در ۱۴۰۵: مقایسهٔ واقعی
آژانس برای سایت شرکتی معمولاً از ۳۰-۴۰ میلیون شروع میکند و فروشگاه به بالای ۱۰۰ میلیون هم میرسد؛ زمان تحویل هفتهای نیست، ماهی است. فریلنسر ارزانتر است (شاید ۱۰ تا ۴۰ میلیون) ولی کیفیت قرعهکشی است و پشتیبانی بعد از تحویل معمولاً سخت. سایتسازهای سنتی اشتراک ماهانه میگیرند و ساعتها وقت خودت را — قالب را باید تکهتکه بچینی. سایتساز هوش مصنوعی مثل خِرَد مدل متفاوتی دارد: ساخت با کردیت انجام میشود (هزینهٔ تخمینی قبل از شروع نمایش داده و رزرو میشود؛ تسویه با مصرف واقعی) و بعد فقط هزینهٔ هاست پلن میماند که از رایگان شروع میشود. یعنی کل راه از ایده تا سایتِ آنلاین، از مرتبهٔ «دهها میلیون و چند هفته» به «چند ده هزار تومان و چند دقیقه» میرسد.
روند کار در عمل چه شکلی است؟
در خِرَد دو مسیر داری. مسیر اول: ایدهات را در یک جمله مینویسی — مثلاً «کافه دارم، منوی دستهبندیشده و سفارش سر میز با QR میخواهم». اگر توضیحت کم باشد، قبل از ساخت چند سوال کوتاه میپرسد (رنگ؟ اسم برند؟ چه بخشهایی؟) و بعد میسازد: صفحهها، دیتابیس، پنل مدیریت و محتوای اولیه. مسیر دوم: از قالب آماده شروع میکنی — کافه/رستوران با سفارش QR، فروشگاه با سبد و موجودی، رزومه، خدمات — که با یک کلیک همان لحظه زنده میشود و بعد با چت مال خودت میکنی. هر دو مسیر آخرش یک چیز تحویل میدهد: سایت زنده روی زیردامنهٔ رایگان، با یوزر و پسورد پنل مدیریت.
بعد از ساخت: ویرایش بدون کدنویسی
سایت خوب سایتی است که بتوانی نگهش داری. متن و قیمت و عکس را از پنل مدیریت خود سایت عوض میکنی (مثل mysite.khrd.ai/admin). تغییرهای طراحی را هم یا با چت میگویی («رنگ دکمهها را گرمتر کن») یا روی همان المان کلیک میکنی و متن/استایل را جابهجا میکنی. اگر اهل فنیبازی هستی، کل سورس پروژه (Next.js استاندارد) قابل دانلود است — یعنی به پلتفرم قفل نیستی و هر وقت خواستی میبری جای دیگر.
دامنه و دیدهشدن در گوگل
زیردامنهٔ رایگان برای شروع کافی است، ولی برای برند جدی دامنهٔ اختصاصی بگیر (سالانه حدود چند صد هزار تومان از ثبتکنندههای ایرانی برای .ir یا .com). اتصالش در خِرَد راهنمای DNS قدمبهقدم دارد و SSL هم خودکار صادر میشود. برای سئو هم پایهها از قبل رعایت شده — ساختار تمیز، سرعت خوب، موبایلفرست — ولی محتوای خوب را هیچ ابزاری جای تو نمینویسد: توضیح واقعی خدماتت، عکسهای واقعی کارت و آدرس دقیق، همان چیزی است که مشتری (و گوگل) دنبالش است.
چکلیست پایانی قبل از انتخاب هر سایتساز: ۱) خروجی سایت واقعی است یا صفحهٔ نمایشی؟ ۲) پنل مدیریت مستقل دارد؟ ۳) هزینهٔ ساخت و هاست شفاف است؟ ۴) دامنهٔ اختصاصی و SSL دارد؟ ۵) اگر خواستی بروی، سورس را میدهد؟ اگر هر پنج جواب مثبت بود، با خیال راحت شروع کن — و اگر خواستی همین حالا امتحان کنی، سایتساز خِرَد پلن رایگان دارد و دموی زندهٔ قالبهایش را قبل از ساخت میبینی.